Orzeczenie o niepełnosprawności WZJG i Crohn – jak je uzyskać?

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) i choroba Leśniowskiego-Crohna mogą w różnym stopniu wpływać na codzienne życie. U części osób choroba jest dobrze kontrolowana i nie powoduje większych ograniczeń. U innych częste zaostrzenia, bóle brzucha, biegunki, krwawienia, zmęczenie czy konieczność częstego korzystania z toalety mogą znacznie utrudniać pracę i normalne funkcjonowanie.

W takiej sytuacji pacjent może zastanawiać się, czy przysługuje mu orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, renta lub dodatkowe uprawnienia.

Sama diagnoza WZJG lub Crohna nie oznacza jednak automatycznie przyznania niepełnosprawności. Pod uwagę brany jest przede wszystkim rzeczywisty wpływ choroby na funkcjonowanie danej osoby.

Czy WZJG lub Crohn mogą być podstawą do orzeczenia o niepełnosprawności?

Tak.

Przewlekła choroba zapalna jelit może być podstawą do ubiegania się o orzeczenie, jeżeli powoduje istotne ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu.

Znaczenie może mieć między innymi:

  • częstotliwość zaostrzeń,
  • nasilenie objawów,
  • konieczność hospitalizacji,
  • przebyte operacje,
  • obecność stomii,
  • niedożywienie,
  • anemia,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • powikłania choroby,
  • wpływ choroby na możliwość wykonywania pracy.

Nie ma jednak zasady, według której określony stopień WZJG lub Crohna automatycznie oznacza konkretny stopień niepełnosprawności.

Czy każdy pacjent z Crohnem dostanie orzeczenie?

Nie.

Dwie osoby z tym samym rozpoznaniem mogą funkcjonować zupełnie inaczej.

Jeżeli choroba jest dobrze kontrolowana, nie powoduje większych ograniczeń i pozwala normalnie pracować, samo rozpoznanie może nie być wystarczającą podstawą do uzyskania orzeczenia.

Inaczej może wyglądać sytuacja osoby, która ma częste zaostrzenia, wielokrotne hospitalizacje, powikłania lub z powodu choroby nie może wykonywać dotychczasowej pracy.

Co bierze pod uwagę komisja?

Najważniejsze jest nie tylko to, na co choruje pacjent, ale przede wszystkim jak choroba wpływa na jego funkcjonowanie.

Oceniane mogą być między innymi:

  • możliwość wykonywania pracy,
  • samodzielność,
  • codzienne funkcjonowanie,
  • potrzeba pomocy innych osób,
  • częstotliwość zaostrzeń,
  • przebieg leczenia,
  • występowanie powikłań,
  • rokowanie.

Dlatego podczas postępowania warto przedstawić nie tylko nazwę choroby, ale również jej rzeczywisty wpływ na życie.

Jaki stopień niepełnosprawności można otrzymać?

W przypadku osób dorosłych wyróżnia się trzy stopnie niepełnosprawności:

  • lekki,
  • umiarkowany,
  • znaczny.

Nie można jednak powiedzieć, że WZJG oznacza na przykład stopień lekki, a ciężki Crohn – stopień znaczny.

Stopień jest ustalany indywidualnie na podstawie ograniczeń wynikających ze stanu zdrowia.

Co oznacza lekki stopień niepełnosprawności?

Lekki stopień może być związany z ograniczeniami w wykonywaniu pracy lub funkcjonowaniu, które nie powodują całkowitej utraty samodzielności.

Osoba z WZJG lub Crohnem może na przykład nadal pracować, ale choroba może wymagać określonych dostosowań.

Co oznacza umiarkowany stopień?

Umiarkowany stopień wiąże się z większymi ograniczeniami w funkcjonowaniu.

W przypadku chorób jelit znaczenie mogą mieć między innymi częste zaostrzenia, poważne powikłania, znaczne ograniczenia w pracy lub potrzeba częściowej pomocy innych osób.

Co oznacza znaczny stopień?

Znaczny stopień dotyczy osób z bardzo poważnymi ograniczeniami w funkcjonowaniu, które mogą wymagać stałej lub długotrwałej pomocy innych osób.

Sam ciężki przebieg WZJG lub Crohna nie oznacza automatycznie znacznego stopnia niepełnosprawności.

Gdzie składa się wniosek o orzeczenie?

Osoba dorosła ubiegająca się o orzeczenie o stopniu niepełnosprawności składa wniosek do właściwego powiatowego lub miejskiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Właściwość zespołu zależy od miejsca zamieszkania.

Szczegółowe informacje dotyczące wymaganych dokumentów i sposobu złożenia wniosku można uzyskać w odpowiednim zespole orzekającym.

Jakie dokumenty są potrzebne?

Do wniosku należy dołączyć dokumentację medyczną potwierdzającą stan zdrowia.

W przypadku WZJG lub Crohna pomocne mogą być między innymi:

  • wypisy ze szpitala,
  • wyniki kolonoskopii,
  • wyniki badań obrazowych,
  • wyniki badań laboratoryjnych,
  • informacje o dotychczasowym leczeniu,
  • dokumentacja dotycząca operacji,
  • informacje o powikłaniach,
  • zaświadczenie lekarskie dotyczące stanu zdrowia.

Warto zebrać dokumentację pokazującą nie tylko samo rozpoznanie, ale również przebieg choroby i jej wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Czy potrzebne jest zaświadczenie od gastroenterologa?

Dokumentacja od lekarza prowadzącego może mieć duże znaczenie.

Gastroenterolog może opisać między innymi:

  • rozpoznanie,
  • przebieg choroby,
  • częstotliwość zaostrzeń,
  • stosowane leczenie,
  • odpowiedź na leczenie,
  • występujące powikłania,
  • hospitalizacje,
  • aktualny stan pacjenta.

Warto, aby dokumentacja jasno pokazywała, z jakimi ograniczeniami pacjent mierzy się na co dzień.

Co powiedzieć podczas komisji?

Warto mówić konkretnie o tym, jak choroba wpływa na codzienne życie.

Zamiast ograniczać się do stwierdzenia „mam Crohna”, warto opisać na przykład:

  • jak często występują biegunki,
  • jak często trzeba korzystać z toalety,
  • czy można swobodnie podróżować,
  • czy objawy przeszkadzają w pracy,
  • czy występuje przewlekłe zmęczenie,
  • ile było hospitalizacji,
  • czy choroba wymagała operacji,
  • czy występują powikłania.

Najważniejsze jest przedstawienie rzeczywistego funkcjonowania, a nie samo rozpoznanie.

Czy częste chodzenie do toalety ma znaczenie?

Tak.

W przypadku WZJG i Crohna częsta potrzeba korzystania z toalety może być jednym z problemów istotnie wpływających na pracę i życie codzienne.

Szczególnie ważne może być to, jeżeli pacjent:

  • musi korzystać z toalety kilkanaście razy dziennie,
  • ma naglące parcia,
  • nie jest w stanie długo przebywać poza toaletą,
  • musi planować wyjścia pod kątem dostępu do toalety,
  • ma trudności z wykonywaniem pracy z powodu objawów.

Warto opisać takie ograniczenia podczas postępowania orzeczniczego.

Czy stomia może mieć znaczenie?

Tak.

Stomia sama w sobie nie oznacza automatycznie określonego stopnia niepełnosprawności.

Może jednak mieć wpływ na codzienne funkcjonowanie, szczególnie jeśli występują problemy z jej pielęgnacją, powikłania lub ograniczenia związane z chorobą, która doprowadziła do jej wyłonienia.

Czy operacja jelita ma znaczenie?

Może mieć.

Znaczenie ma przede wszystkim to, jakie były przyczyny operacji, jaki jest obecny stan pacjenta oraz czy po zabiegu występują trwałe ograniczenia.

W chorobie Crohna szczególnie istotne może być występowanie powikłań pooperacyjnych lub ponownej aktywności choroby.

Czy anemia może mieć znaczenie?

Tak, szczególnie jeżeli jest przewlekła i powoduje wyraźne ograniczenia.

Anemia może prowadzić do:

  • osłabienia,
  • przewlekłego zmęczenia,
  • problemów z koncentracją,
  • gorszej tolerancji wysiłku.

Jeżeli anemia jest związana z WZJG lub Crohnem, warto uwzględnić ją w dokumentacji medycznej.

Czy częste zaostrzenia mają znaczenie?

Tak.

Jeżeli choroba regularnie się zaostrza, powoduje konieczność zwolnień lekarskich, hospitalizacji lub zmian leczenia, może to mieć znaczenie podczas oceny stopnia niepełnosprawności.

Warto zachować dokumentację dotyczącą leczenia i hospitalizacji, ponieważ pozwala ona pokazać rzeczywisty przebieg choroby.

Czy można pracować z orzeczeniem o niepełnosprawności?

Tak.

Orzeczenie o niepełnosprawności nie oznacza automatycznie zakazu pracy.

W zależności od stopnia niepełnosprawności oraz wskazań zawartych w orzeczeniu możliwe jest wykonywanie pracy z określonymi uprawnieniami lub dostosowaniami.

Dla osoby z WZJG lub Crohnem może mieć znaczenie możliwość dostosowania warunków pracy do stanu zdrowia.

Czy pracodawca musi wiedzieć o chorobie?

Samo posiadanie orzeczenia nie oznacza konieczności informowania wszystkich współpracowników o chorobie.

Jeżeli jednak pracownik chce korzystać z określonych uprawnień związanych z niepełnosprawnością, odpowiednie informacje mogą być potrzebne pracodawcy.

Szczegółowe zasady zależą od rodzaju uprawnienia i aktualnych przepisów.

Czy orzeczenie daje dodatkowe uprawnienia w pracy?

Może.

Osoby posiadające odpowiedni stopień niepełnosprawności mogą mieć prawo do określonych uprawnień pracowniczych.

W zależności od stopnia i sytuacji mogą one obejmować między innymi:

  • skrócony czas pracy,
  • dodatkową przerwę w pracy,
  • dodatkowy urlop wypoczynkowy,
  • zwolnienie od pracy w określonych sytuacjach.

Nie wszystkie uprawnienia dotyczą każdego stopnia niepełnosprawności, dlatego warto sprawdzić, które z nich wynikają z konkretnego orzeczenia.

Czy orzeczenie oznacza automatycznie rentę?

Nie.

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i renta z tytułu niezdolności do pracy to dwie różne kwestie.

Renta z ZUS jest związana przede wszystkim z oceną niezdolności do pracy oraz spełnieniem określonych warunków dotyczących ubezpieczenia.

Posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności nie oznacza więc automatycznego przyznania renty.

Czy przy Crohnie można dostać rentę?

Może być to możliwe, ale sama diagnoza choroby Crohna nie wystarcza.

Pod uwagę bierze się między innymi wpływ choroby na możliwość wykonywania pracy oraz rokowanie dotyczące dalszego funkcjonowania zawodowego.

W przypadku renty z ZUS obowiązują odrębne zasady niż przy orzekaniu o stopniu niepełnosprawności.

Czy przy WZJG można dostać rentę?

Podobnie jak w przypadku Crohna, nie ma automatycznego prawa do renty tylko z powodu rozpoznania WZJG.

Znaczenie ma stopień ograniczenia zdolności do pracy oraz spełnienie pozostałych warunków wymaganych przez ZUS.

Ciężkie, przewlekłe WZJG może jednak w określonych przypadkach prowadzić do sytuacji, w której pacjent nie jest zdolny do wykonywania pracy lub może ją wykonywać jedynie w ograniczonym zakresie.

Czy L4 może mieć znaczenie?

Częste zwolnienia lekarskie mogą pokazywać, że choroba rzeczywiście wpływa na możliwość regularnego wykonywania pracy.

Nie są jednak same w sobie podstawą do przyznania stopnia niepełnosprawności lub renty.

Warto zachować dokumentację dotyczącą zaostrzeń, hospitalizacji i leczenia, ponieważ może ona pomóc przedstawić rzeczywisty przebieg choroby.

Czy można dostać orzeczenie na czas określony?

Tak.

Orzeczenie może być wydane na określony czas albo w niektórych sytuacjach na stałe.

Zależy to między innymi od charakteru choroby, rokowania oraz przewidywanych zmian stanu zdrowia.

W przypadku chorób przewlekłych, takich jak WZJG i Crohn, stan pacjenta może zmieniać się w czasie, dlatego okres obowiązywania orzeczenia może być różny.

Co zrobić, jeśli komisja odmówi przyznania orzeczenia?

Od decyzji zespołu orzekającego można się odwołać w przewidzianym terminie.

Dokładna procedura i termin zależą od rodzaju wydanego orzeczenia.

Jeżeli stan zdrowia rzeczywiście powoduje istotne ograniczenia, warto przeanalizować uzasadnienie decyzji i zgromadzić odpowiednią dokumentację medyczną.

Czy warto przygotować się do komisji?

Tak.

Przed wizytą warto uporządkować dokumentację i przypomnieć sobie najważniejsze informacje dotyczące choroby.

Pomocne może być przygotowanie:

  • listy aktualnie przyjmowanych leków,
  • informacji o zaostrzeniach,
  • dat hospitalizacji,
  • wyników najważniejszych badań,
  • informacji o przebytych operacjach,
  • informacji o zwolnieniach lekarskich,
  • opisu ograniczeń w pracy i codziennym życiu.

Najważniejsze jest przedstawienie sytuacji zgodnie z rzeczywistym stanem zdrowia.

Kiedy warto rozważyć złożenie wniosku?

Warto zastanowić się nad złożeniem wniosku, jeżeli choroba w trwały lub powtarzający się sposób utrudnia:

  • wykonywanie pracy,
  • codzienne funkcjonowanie,
  • przemieszczanie się,
  • korzystanie z toalety poza domem,
  • wykonywanie obowiązków zawodowych,
  • samodzielne funkcjonowanie.

Szczególnie istotne mogą być częste zaostrzenia, hospitalizacje, powikłania i trwałe następstwa operacji.

Podsumowanie

WZJG i choroba Leśniowskiego-Crohna mogą być podstawą do ubiegania się o orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, ale sama diagnoza nie oznacza automatycznego przyznania orzeczenia.

Najważniejsze jest to, w jakim stopniu choroba wpływa na codzienne funkcjonowanie i możliwość wykonywania pracy. Znaczenie mogą mieć między innymi częste zaostrzenia, biegunki, naglące parcia, krwawienia, przewlekłe zmęczenie, anemia, hospitalizacje, operacje, stomia oraz inne powikłania.

Osoby dorosłe mogą otrzymać lekki, umiarkowany lub znaczny stopień niepełnosprawności, zależnie od występujących ograniczeń.

Wniosek składa się do właściwego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, a do dokumentów warto dołączyć pełną dokumentację pokazującą nie tylko rozpoznanie, ale również przebieg choroby i jej wpływ na życie.

Warto pamiętać, że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i renta z ZUS to dwie różne kwestie. Uzyskanie orzeczenia nie oznacza automatycznie prawa do renty. Renta wymaga spełnienia odrębnych warunków związanych między innymi z niezdolnością do pracy.

Jeżeli WZJG lub Crohn znacząco utrudniają pracę albo codzienne funkcjonowanie, warto zebrać dokumentację medyczną i sprawdzić, jakie formy wsparcia mogą być dostępne w indywidualnej sytuacji.

lek. Anna Dróżdż - Specjalista gastroenterologii
Opieka merytoryczna artykułu

lek. Anna Dróżdż

Specjalista gastroenterologii Profil eksperta →